باب هشتم در آداب صحبت
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکمت شمارهٔ ۱۰۱
اوّل كسی كه عَلَم بر جامه كرد و انگشتری در دست، جمشید بود. گفتندش: چرا به چپ دادی و فضیلت راست راست؟ گفت: راست را زینت ر…
حکمت شمارهٔ ۱۰۲
بزرگی را پرسیدند: با چندین فضیلت که دست راست را هست خاتم در انگشت چپ چرا میکنند؟ گفت: ندانی که اهل فضیلت همیشه محروم با…
حکمت شمارهٔ ۱۰۳
نصیحت پادشاهان کردن کسی را مسلم بود که بیم سر ندارد یا امید زر. موحد چه در پای ریزی زرش چه شمشیر هندی نهی بر سرش امید و …
حکمت شمارهٔ ۱۰۴
شاه از بهر دفع ستمکاران است و شحنه برای خونخواران و قاضی مصلحت جوی طراران. هرگز دو خصم به حق راضی پیش قاضی نروند. چو حق …
حکمت شمارهٔ ۱۰۵
همه کس را دندان به ترشی کند شود مگر قاضیان را که به شیرینی. قاضی چو به رشوت بخورد پنج خیار ثابت کند از بهر تو ده خربزه…
حکمت شمارهٔ ۱۰۶
قحبهٔ پیر از نابکاری چه کند که توبه نکند و شحنهٔ معزول از مردم آزاری. جوان گوشه نشین شیرمرد راه خداست که پیر خود نتواند …
حکمت شمارهٔ ۱۰۷
حکیمی را پرسیدند: چندین درخت نامور که خدای عز و جل آفریده است و برومند، هیچ یک را آزاد نخواندهاند مگر سرو را که ثمرهای…
حکمت شمارهٔ ۱۰۸
دو کس مردند و حسرت بردند: یکی آن که داشت و نخورد و دیگر آن که دانست و نکرد. کس نبیند بخیل فاضل را که نه در عیب گفتنش کوش…
خاتمهٔ گلستان
تمام شد کتاب گلستان والله المستعان به توفیق باری عزّ اسمه. در این جمله چنان که رسم مؤلفان است، از شعر متقدمان به طریق اس…