باب هشتم در آداب صحبت
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در گلستان
فهرست اشعار
حکمت شمارهٔ ۸۱
هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد و گر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب …
حکمت شمارهٔ ۸۲
حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد و صد فرسنگ برد، گردن از متابعتش نپیچد. اما اگر درهای هولناک پیش آید که مو…
حکمت شمارهٔ ۸۳
هر که در پیش سخن دیگران افتد تا مایهٔ فضلش بدانند، پایهٔ جهلش معلوم کند. ندهد مرد هوشمند جواب مگر آن گه کز او سؤال کنند …
حکمت شمارهٔ ۸۴
ریشی درون جامه داشتم و شیخ از آن هر روز بپرسیدی که چون است و نپرسیدی کجاست. دانستم از آن احتراز میکند که ذکر همه عضوی ر…
حکمت شمارهٔ ۸۵
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به را…
حکمت شمارهٔ ۸۶
اَجَلّ کائنات از روی ظاهر آدمیست، و اَذلّ موجودات سگ. و به اتّفاقِ خردمندان، سگِ حقشناس بِه از آدمی ناسپاس. سگی را لقمه…
حکمت شمارهٔ ۸۷
از نفس پرور هنروری نیاید و بی هنر سروری را نشاید. مکن رحم بر گاو بسیاربار که بسیارخسب است و بسیارخوار چو گاو ار همی باید…
حکمت شمارهٔ ۸۸
در انجیل آمده است که ای فرزند آدم! گر توانگری دهمت، مشتغل شوی به مال از من و گر درویش کنمت، تنگدل نشینی. پس حلاوت ذکر من…
حکمت شمارهٔ ۸۹
ارادت بیچون یکی را از تخت شاهی فرو آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد. وقتیست خوش آن را که بود ذکر تو مونس ور خود بود …
حکمت شمارهٔ ۹۰
گر تیغِ قَهر بر کشد، نبی و ولی سر در کشد وگر غمزهٔ لطف بجُنباند، بَدان به نیکان در رساند. گر به محشر خطابِ قهر کند انبی…