رباعیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۷۱
من گر سگکی زان تو باشم چه شود؟ خاری ز گلستان تو باشم چه شود؟ شیران جهان روبه درگاه تواند گر من سگ دربان تو باشم چه شود؟
رباعی شمارهٔ ۷۲
چون صورت خویشتن در آیینه بدید وان کام و دهان و لب و دندان لذیذ میگفت چنانکه میتوانست شنید بس جان به لب آمد که بدین لب …
رباعی شمارهٔ ۷۳
گر تیر جفای دشمنان میآید دل تنگ مکن که دوست میفرماید بر یار ذلیل هر ملامت کاید چون یار عزیز میپسندد شاید
رباعی شمارهٔ ۷۴
من چاکر آنم که دلی برباید یا دل به کسی دهد که جان آساید آن کس که نه عاشق و نه معشوق کسیست در ملک خدای اگر نباشد شاید
رباعی شمارهٔ ۷۵
این ریش تو سخت زود برمیآید گرچه نه مراد بود برمیآید بر آتش رخسار تو دلهای کباب از بس که بسوخت دود برمیآید
رباعی شمارهٔ ۷۶
امشب نه بیاض روز برمیآید نه نالهٔ مرغان سحر میآید بیدار همه شب و نظر بر سر کوه تا صبح کی از سنگ به در میآید
رباعی شمارهٔ ۷۷
هرچند که هست عالم از خوبان پر شیرازی و کازرونی و دشتی و لُر مولای منست آن عربیزادهٔ حُر کاخر به دهان حُلْو میگوید مُر
رباعی شمارهٔ ۷۸
بستان رخ تو گلستان آرد بار وصل تو حیات جاودان آرد بار بر خاک فکن قطرهای از آب دو لعل تا بوم و بر زمانه جان آرد بار
رباعی شمارهٔ ۷۹
از هرچه کنی مرهم ریش اولیتر دلداری خلق هرچه بیش اولیتر ای دوست به دست دشمنانم مسپار گر میکشیم به دست خویش اولیتر
رباعی شمارهٔ ۸۰
ای دست جفای تو چو زلف تو دراز وی بیسببی گرفته پای از من باز ای دست از آستین برون کرده به عهد وامروز کشیده پای در دامن ب…