رباعیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۹۱
یا همچو همای بر من افکن پر خویش تا بندگیت کنم به جان و سر خویش گر لایق خدمتم ندانی بر خویش تا من سر خویش گیرم و کشور خوی…
رباعی شمارهٔ ۹۲
ای بیتو فراخای جهان بر ما تنگ ما را به تو فخرست و تو را از ما ننگ ما با تو به صلحیم و تو را با ما جنگ آخر بنگویی که دل…
رباعی شمارهٔ ۹۳
گر دست دهد دولت ایام وصال ور سر برود در سر سودای محال یک بوسه برین نیمه خالی دهمش از رویش و یک بوسه بران نیمهٔ خال
رباعی شمارهٔ ۹۴
خود را به مقام شیر میدانستم چون خصم آمد به روبهی مانستم گفتم من و صبر اگر بود روز فراق چون واقعه افتاد بنتوانستم
رباعی شمارهٔ ۹۵
خورشید رخا من به کمند تو درم بارت بکشم به جان و جورت ببرم گر سیم و زرم خواهی و گر جان و سرم خود را بفروشم و مرادت بخرم
رباعی شمارهٔ ۹۶
هر سروقدی که بگذرد در نظرم در هیأت او خیره بماند بصرم چون چشم ندارم که جوان گردم باز آخر کم از آنکه در جوانان نگرم
رباعی شمارهٔ ۹۷
شبهای دراز بیشتر بیدارم نزدیک سحر روی به بالین آرم میپندارم که دیده بی دیدن دوست در خواب رود، خیال میپندارم
رباعی شمارهٔ ۹۸
از جملهٔ بندگان منش بندهترم وز چشم خداوندیش افکندهترم با این همه دل بر نتوان داشت که دوست چندانکه مرا بیش کشد زندهترم
رباعی شمارهٔ ۹۹
خیزم که نماند بیش ازین تدبیرم خصم ار همه شمشیر زند یا تیرم گر دست دهد که آستینش گیرم ورنه بروم بر آستانش میرم
رباعی شمارهٔ ۱۰۰
گر بر رگ جان ز شستت آید تیرم چه خوشتر ازان که پیش دستت میرم دل با تو خصومت آرزو میکندم تا صلح کنیم و در کنارت گیرم