رباعیات
از مجموعه اشعار سعدی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۱
آن کودک لشکری که لشکر شکند دایم دل ما چو قلب کافر شکند محبوب که تازیانه در سر شکند به زانکه ببیند و عنان برشکند
رباعی شمارهٔ ۶۲
کس عیب نظر باختن ما نکند زیرا که نظر داعی تنها نکند بیکار بهیمهای و کژطبع کسی کو فرق میان زشت و زیبا نکند
رباعی شمارهٔ ۶۳
مجنون اگر احتمال لیلی نکند شاید که به صدق عشق دعوی نکند در مذهب عشق هر که جانی دارد روی دل ازو به هر که دنیی نکند
رباعی شمارهٔ ۶۴
آن درد ندارم که طبیبان دانند دردیست محبت که حبیبان دانند ما را غم روی آشنایی کشتست این حال نباید که غریبان دانند
رباعی شمارهٔ ۶۵
مردان نه بهشت و رنگ و بو میخواهند یا موی خوش و روی نکو میخواهند یاری دارند مثل و مانندش نیست در دنیی و آخرت هم او میخ…
رباعی شمارهٔ ۶۶
هر چند که عیبم از قفا میگویند دشنام و دروغ و ناسزا میگویند نتوان به حدیث دشمن از دوست برید دانی چه؟ رها کنیم تا میگوی…
رباعی شمارهٔ ۶۷
با دوست به گرمابه درم خلوت بود وانروی گلینش گل حمام آلود گفتا دگر این روی کسی دارد دوست؟ گفتم به گل آفتاب نتوان اندود
رباعی شمارهٔ ۶۸
من دوش قضا یار و قدر پشتم بود نارنج زنخدان تو در مشتم بود دیدم که همی گزم لب شیرینش بیدار چو گشتم سر انگشتم بود
رباعی شمارهٔ ۶۹
داد طرب از عمر بده تا برود تا ماه برآید و ثریا برود ور خواب گران شود بخسبیم به صبح چندانکه نماز چاشت از ما برود
رباعی شمارهٔ ۷۰
سودای تو از سرم به در مینرود نقشت ز برابر نظر مینرود افسوس که در پای تو ای سرو روان سر میرود و بیتو به سر مینرود