پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۶۸

از سعدی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

من دوش قضا یار و قدر پشتم بود
نارنج زنخدان تو در مشتم بود
دیدم که همی گزم لب شیرینش
بیدار چو گشتم سر انگشتم بود

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید