پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۷۲

از سعدی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

چون صورت خویشتن در آیینه بدید
وان کام و دهان و لب و دندان لذیذ
می‌گفت چنانکه می‌توانست شنید
بس جان به لب آمد که بدین لب نرسید

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید