پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالفرج رونی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۴۵
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۳۱

ای دل به سفر چرا نبندی مفرش کاندر حضرت عیش نمی باشد خوش چون آهن آب داده اندر آتش نرمی میکن دلا و سختی می کش

۳۱

شمارهٔ ۳۲

سرمست به کوی دوست بگذشتم دوش برداشته چون شیفتگان جوش و خروش آمد خرد و مرا فرو گفت به گوش کای عاشق تهمت زده بگذر خاموش

۳۲

شمارهٔ ۳۳

آن را که چو ما سرشت باشد از گل بی خارشکی نباشد ای مهر گسل من همچو توام ز من چرائی تو خجل تو خارش تن داری و من خارش دل

۳۳

شمارهٔ ۳۴

ای عشق به خویشتن بلا خواسته ام آن گاه به آرزو ترا خواسته ام تقصیر مکن کت به دعا خواسته ام تا خود به دعا بلا چرا خواسته ا…

۳۴

شمارهٔ ۳۵

ای رایت شه گرفته از نام تو نام طبع تو به نظم داده انصاف کلام هر شه بیتی ز نظم تو دیده تمام در جلوه عروس نطق را هفت اندام

۳۵

شمارهٔ ۳۶

تا چون گل لعل گونه بفروخته ام چون نیلوفر جامه غم دوخته ام بیداری شب ز نرگس آموخته ام زیرا که چو لاله با دل سوخته ام

۳۶

شمارهٔ ۳۷

در عشق چو نار کَفته شد رخسارم از بس که برو سرشک خونین بارم هرگه که سرشک دیده زو بردارم چون پرده ز ناردانه بیرون آرم

۳۷

شمارهٔ ۳۸

تا باز ترا به دیده ام زارترم دیدار ترا ز جان خریدارترم تو خفته چو ظالمان خوش و من همه شب از دیده ظلم دیده بیدارترم

۳۸

شمارهٔ ۳۹

این پند نگاه دار هموار ای تن برگرد کسی که خصم تو هست متن عضوی ز تو گر یار شود با دشمن دشمن دو شمر تیغ دو کش زخم دوزن

۳۹

شمارهٔ ۴۰

برخاسته ام دوش به دبابی من بر توده سیم کرده قلابی من در بادیه رفته ز بی آبی من کانجا همه عاج بود و اعرابی من

۴۰
۴/۵