شمارهٔ ۳۷

از ابوالفرج رونی در دیوان اشعار - رباعیات

در عشق چو نار کَفته شد رخسارم

از بس که برو سرشک خونین بارم

هرگه که سرشک دیده زو بردارم

چون پرده ز ناردانه بیرون آرم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۶

بعدیشمارهٔ ۳۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید