رباعیات
از مجموعه اشعار ابوالفرج رونی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
تا جزع هوات را دلم حرز افتاد زو چون تب لرزه بر تنم لرز افتاد از عشق توام کار به اندرز افتاد وزدی بچه زخم تو به آن درز اف…
شمارهٔ ۲۲
پیوسته مرا دل به هوای تو کشد و اندیشه به یاد دلگشای تو کشد جانم نفس عجز برای تو کشد ماننده آن نفس که نای تو کشد
شمارهٔ ۲۳
از هر که دهد پند شنودن باید با هر که بود رفق نمودن باید به کاشتن و نیک فزودن باید زیرا که پس از کشت درودن باید
شمارهٔ ۲۴
ای مایه اعتصام خلق ای منصور ای معتصم دگر به فریاد و نفور خورشیدی و خورشید نباشد معذور گر زو نرسد نظر به نزدیک و به دور
شمارهٔ ۲۵
در ظلمت شبهای فراق ای دلبر بینی که چگونه می برم عمر به سر ضایع نشود ریختن خون جگر کاخر بدمد صبح امید چاکر
شمارهٔ ۲۶
از بهر چرا مرا نداری معذور گر من به دلی دو عشق را سازم سور یک دل به دو اندیشه کشد مهر دو حور یک تن به دو سایه خیزد از عک…
شمارهٔ ۲۷
گر عاشق دلسوخته بی تدبیر پیغام دهد که از توام نیست گزیر صفرا چه کنی رحم کن ای بدر منیر پای تو گرفته است رهی دستش گیر
شمارهٔ ۲۸
ز آن عهد پر از نفاقت ای شمع سرور چون آتش شب نمای نزدیک ز دور چون از تف تابش تو گشتیم نفور خواهی همه نار باش و خواهی همه …
شمارهٔ ۲۹
شبهای دراز تو به آرام و به ناز خوش خفته و خواب با تو گشته دمساز مسکین من بیدل چه به شبهای دراز چون چشم فلک نیایدم چشم فر…
شمارهٔ ۳۰
بادی که درآیی به تنم همچو نفس ناری که بسوزی دل خلقی به هوس آبی که به تو زنده توان بودن و بس خاکی که به تست بازگشت همه کس