شمارهٔ ۳۳

از ابوالفرج رونی در دیوان اشعار - رباعیات

آن را که چو ما سرشت باشد از گل

بی خارشکی نباشد ای مهر گسل

من همچو توام ز من چرائی تو خجل

تو خارش تن داری و من خارش دل

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۲

بعدیشمارهٔ ۳۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید