پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۳۶۱

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآید دل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید تو ازآن سخن که گویی و از آن میان که داری به میان …

۳۶۱

غزل شمارهٔ ۳۶۲

گر آن کاری که من دانم بر آید بهل تا در وفا جانم برآید من آن ایام دولت را چه گویم؟ که گوی او به چوگانم برآید کدامین مور ب…

۳۶۲

غزل شمارهٔ ۳۶۳

مرا از بخت اگر کاری برآید به وصل روی دلداری برآید ولیکن دور گردون خود نخواهد که کام یاری از یاری برآید اگر خوبان گیتی را…

۳۶۳

غزل شمارهٔ ۳۶۴

مرا گر ز وصل تو رنگی برآید رها کن، که نامم به ننگی برآید عجب دان که از کارگاه ملاحت جهان را به ینگ تو ینگی برآید بسی قرن…

۳۶۴

غزل شمارهٔ ۳۶۵

هر که مشغول تو گشت از دگران باز آید وانکه در پای تو افتاد سرافراز آید هر کبوتر که ز دام سر زلفت بجهد به سر دانهٔ خال تو …

۳۶۵

غزل شمارهٔ ۳۶۶

هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید به سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید کور اگر خاک سر کوی تو در دیده کشد هیچ شک نیست که نور…

۳۶۶

غزل شمارهٔ ۳۶۷

دل سرمست من آن نیست که با هوش آید مگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید رخت این آتش سوزنده که در سینه نهاد عجب از دیگ هوس نی…

۳۶۷

غزل شمارهٔ ۳۶۸

مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟ که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید بکن ز جور و جفا هر چه ممکنست امروز که هر چه صورت زیبا کند…

۳۶۸

غزل شمارهٔ ۳۶۹

سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می‌آید درخت شوقم از برگش به برگ و بار می‌آید ز توفان خفتگان کوچه را آگاه دار امشب که سیل گر…

۳۶۹

غزل شمارهٔ ۳۷۰

دیریست که یار ما نمی‌آید پیغام به کار ما نمی‌آید هر کس به تفرجی و صحرایی خود بوی بهار ما نمی‌آید ما را به دیار او نباشد …

۳۷۰
۳۷/۸۹