غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۵۱
هر که او بیدق این عرصه شود شاه شود وانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود راز خود با دل هر ذره همی گوید دوست تا ازین واقعه …
غزل شمارهٔ ۳۵۲
در عشق اگر زبان تو با دل یکی شود راه ترا هزار و دو منزل یکی شود زین آب و گل گذر کن و مشنو که: در وجود آن کو گل آفریند با…
غزل شمارهٔ ۳۵۳
بیتو دل و جان من زیر و زبر میشود دم به دمم درد دل بیش و بتر میشود عمر به سر شد مرا در غم هجران تو تا تو نگویی: مرا بی…
غزل شمارهٔ ۳۵۴
فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشود شکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود گنج حسن و دلبری زیر نگین لعل اوست لا جرم دل در…
غزل شمارهٔ ۳۵۵
کو دیدهای که بیتو به خون تر نمیشود؟ یا رخ که از فراق تو چون زر نمیشود؟ زان طره باد نیست که نگرفت بوی مشک زان زلف خاک…
غزل شمارهٔ ۳۵۶
شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمود چو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود به خشم رفت و درین گردش زمانم بست چه رنجها که به من گرد…
غزل شمارهٔ ۳۵۷
بریدن حیفم آید بعد از آن عهد چنین رویی نشاید آن چنان عهد گرفتم عهد ازین بهتر نداری به زودی تازه کن باری همان عهد چو گل ع…
غزل شمارهٔ ۳۵۸
گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشاید تدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید از بند اگر کسی را کاری گشاد روزی باری ز بند خوبان …
غزل شمارهٔ ۳۵۹
تو آن گم کرده را مشنو که بیزاری پدید آید چو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید به اول فارغ فارغ نماید خویش را از تو به آ…
غزل شمارهٔ ۳۶۰
برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید ولی امید میدارم که روزی گل به بار آید رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری ک…