غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۳۱
میان ما و تو دوری به اختیار نبود مرا زمان فراق تو در شمار نبود گذار بود مرا با تو هر دمی ز هوس به منزلی، که هوا را در آن…
غزل شمارهٔ ۳۳۲
سر دردم بر طبیب آسان نبود گفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود نوش دارو داد و آن سودی نداشت گل شکر فرمود و آن درمان نبود بر طب…
غزل شمارهٔ ۳۳۳
این چنین نقشی اگر در چین بود قبلهٔ خوبان آن ملک این بود این چنین رخسار و دندان و جبین مشتری، یا زهره، یا پروین بود؟ گر د…
غزل شمارهٔ ۳۳۴
روز هجران آن نگار این بود منتهای وصال یار این بود روی او لالهٔ بهارم بود عمر آن لالهٔ بهار این بود هست از اندیشه در کنار…
غزل شمارهٔ ۳۳۵
دوش بیروی تو باغ عیش را آبی نبود مرغ و ماهی خواب کردند و مرا خوابی نبود در کتاب طالع شوریده میکردم نظر بهتر از خاک درت…
غزل شمارهٔ ۳۳۶
من از آنِ که شَوَم کو نه ازان تو بُوَد؟ یا چه گویم که نه در لوح و بیان تو بود؟ سخن لب، که تو داری، نتوانم گفتن ور بگویم …
غزل شمارهٔ ۳۳۷
دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بود ورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟ رفت ز پند خرد در وطن دام و دد تا بنماید به خود هر …
غزل شمارهٔ ۳۳۸
هر که با عارض زیبای تو خو کرده بود گر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود گر به مشک ختنی میل کند عین خطاست هر که او چین سر ز…
غزل شمارهٔ ۳۳۹
به سر زلف سیه دوش گره برزده بود خلق را آتش سوزنده به دل در زده بود مرد را مردمک دیده به خون تر میکرد عنبرین خال که بر ب…
غزل شمارهٔ ۳۴۰
خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود از پی کشتن فرهاد به غار آمده بود باده نوشیده شب و خفته سحرگاه به خواب روز برخاسته از …