پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۳۸۱

بگشای ز رخ نقاب دیدار تا نگذرد از درت خریدار این پرده که بر درست بردر وین سایه که بر سرست بردار گفتی: بنشین که من بیایم …

۳۸۱

غزل شمارهٔ ۳۸۲

ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یار اختیار اولین یارست و کردیم اختیار هر زمان مهری و پیوندی نباشد سودمند هر زمان عهدی و پ…

۳۸۲

غزل شمارهٔ ۳۸۳

مگذر ای ساربان، ز منزل یار تا دمی در غمش بگریم زار از برای کدام روزم بود؟ اشک خونین و دیدهٔ‌ خونبار گر قیامت کنیم، شاید …

۳۸۳

غزل شمارهٔ ۳۸۴

هر دم برم به گریه پناه از فراق یار آه! از جفای دشمن و آه از فراق یار! نشگفت! اگر شکسته شوم در غمش، که هست بارم چو کوه و …

۳۸۴

غزل شمارهٔ ۳۸۵

تن به تو دادم، دل و جانش مبر دل برت آمد، ز جهانش مبر از دل من گرچه گرو می‌بری اول بازیست، روانش مبر دشمن من بر دهنت سود …

۳۸۵

غزل شمارهٔ ۳۸۶

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌تر ور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟ شد باغ پرینگی دگر، هر برگی از رنگی دگ…

۳۸۶

غزل شمارهٔ ۳۸۷

زلف مشکینت چو دامست، ای پسر عارضت ماه تمامست، ای پسر در فروغ روی و چین زلف تو مایهٔ صد صبح و شامست، ای پسر تا بود بر دیگ…

۳۸۷

غزل شمارهٔ ۳۸۸

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسر بعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر نیک بد حالم ز دست هجر حال آشوب تو لطف ک…

۳۸۸

غزل شمارهٔ ۳۸۹

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر از تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر روی سبزا رنگت اندر حلقهٔ زلف سیاه سرخ رویان را ب…

۳۸۹

غزل شمارهٔ ۳۹۰

من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگر کاین زمان می‌‎خوردم و در حال می‌خواهم دگر محنت من جمله از عشقست و رنج از آگهی باده…

۳۹۰
۳۹/۸۹