غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۹۱
دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگر بر رخش از هفت و نه، نقش و نگاری دگر گفتمش: ای جان، بیا، دست به یاری بده گفت: نیارم، که هس…
غزل شمارهٔ ۳۹۲
نیک میخواهی که: از خود دورم اندازی دگر و آن دل سنگین ز مهر من بپردازی دگر آتشی در من زدی از هجر و میگویی: مسوز با من مسک…
غزل شمارهٔ ۳۹۳
جانا، ضمیرت حال ما نیکو نمیداند مگر؟ یا آن ضرورت نامها خود بر نمیخواند مگر؟ رفتی و شهری مرد و زن بر خاک راهت منتظر قلاب …
غزل شمارهٔ ۳۹۴
کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگر و آن مغلی مغولها بر سر و دوش او نگر رنگ قمر کجا بری؟ روی چو ماه او ببین تنگ شکر چه می…
غزل شمارهٔ ۳۹۵
ای دل، بیا و در رخ آن حور مینگر بفگن حجاب ظلمت و در نور مینگر برخیز و از شراب غمش مست گرد و باز بنشین، در آن دو نرگس م…
غزل شمارهٔ ۳۹۶
دل من فتنه شد بر یار دیگر چه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟ ندیدم در تو چندان کاردانی که اندر پیش گیری کار دیگر بهل، تا بر…
غزل شمارهٔ ۳۹۷
تو از دست که میخوردی؟ که خشم آلودهای دیگر مگر با دشمنان ما قدح پیمودهای دیگر؟ ز شادیها چه بنشستی؟ به عزتها چه برجستی؟…
غزل شمارهٔ ۳۹۸
ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دور آمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور اینست خارها که ازو چیدهایم گل وین جای خیمها که درو دید…
غزل شمارهٔ ۳۹۹
همه عالم پرست ازین منظور همه آفاق را گرفت این نور حاصل شهر عاشقان سریست گرد بر گرد آن هزاران سور گر چه پر آفتاب گشت این …
غزل شمارهٔ ۴۰۰
باد بهار میدمد و من ز یار دور با غم نشسته دایم و از غمگسار دور آنرا که در کنار به خون پروریدهایم خون در کنار دارم و او…