غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۵۱
ترک من ترک من خستهدل زار گرفت شد دگرگونه دگری یار گرفت این که در کار بلای دل ما میکوشید اثر قول حسودست که برکار گرفت د…
غزل شمارهٔ ۱۵۲
از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفت جان را خیال روی تو از دل به در نرفت این آتش فراق، که بر میرود به سر از دیگ سینه در ع…
غزل شمارهٔ ۱۵۳
عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفت کانچه مرا گفتهاند دل ز پی آن نرفت تن چو تحاشی فزود کار که بتوان نکرد دل چونه مرد ت…
غزل شمارهٔ ۱۵۴
سری که دید؟ که در پای دلستانی رفت دلی، که ترک تنی کرد و پیش جانی رفت؟ از آن زمان که تو باغ مراد بشکفتی دگر کسی نشنیدم به…
غزل شمارهٔ ۱۵۵
مرا حدیث غم یار من بباید گفت گرم به ترک سر خویشتن بباید گفت حکایتی که زن و مرد از آن همی ترسند ضرورتست که با مرد و زن بب…
غزل شمارهٔ ۱۵۶
شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفت حکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت حدیث چهره و قد و رخ تو سر تاسر به پیش سوسن و سرو و سم…
غزل شمارهٔ ۱۵۷
زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگت که دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت از آن چون مهر زر دایم فرو بستست کار من که مهر زر…
غزل شمارهٔ ۱۵۸
ای عید روزهداران ابروی چون هلالت وی شام صبح خیزان زلف سیاه و خالت خورشید چرخ خوبی عکس فلک نوردت ناهید برج شادی روی قمر …
غزل شمارهٔ ۱۵۹
زهی! شب نسخهای از زلف و خالت تراز کسوت خوبی جمالت حروف نقش چین را نسخه کرده مسلسل گشتن زلف چو دالت به نام ایزد، چه فرخ …
غزل شمارهٔ ۱۶۰
سرشک دیده دلیلست و رنگ چهره علامت که در فراق تو جانم چه جور برد و ملامت! بیا، که از سر رغبت به نام عشق تو کردم سرای سینه…