پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار اوحدی مراغه‌ای در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۸۸۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۱۷۱

هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتد اول بکشتن من عزم شتابت افتد بسیار وعده دادی ما را به روز وصلی چون روز وصل باشد، ترسم …

۱۷۱

غزل شمارهٔ ۱۷۲

ز هجر او دل من هر زمان به دست غم افتد تنم ز دوری او در شکنجهٔ ستم افتد شبی که قصهٔ درد دل شکسته نویسم ز تاب سینه بسوزم ک…

۱۷۲

غزل شمارهٔ ۱۷۳

چون بگذری دلم به تپیدن در اوفتد دستم ز غم به جامه دریدن در اوفتد گر پرتوی ز روی تو افتد بر آسمان ماهش چو مشتری به خریدن …

۱۷۳

غزل شمارهٔ ۱۷۴

یاد تو ما را چو در خیال بگردد عقل پریشان شود، ز حال بگردد چون تو پسر مادر سپهر نزاید گرد جهان گر هزار سال بگردد ماه نبین…

۱۷۴

غزل شمارهٔ ۱۷۵

کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بندد چو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد گر او در پنج فرسنگی کند منزل چنان سازم کز آ…

۱۷۵

غزل شمارهٔ ۱۷۶

عشق و درویشی و تنهایی و درد با دل مجروح من کرد آنچه کرد آه من شد سرد و دل گرم از فراق بر سر کس کی گذشت این گرم و سرد؟ مو…

۱۷۶

غزل شمارهٔ ۱۷۷

هر دم از خانه رخ بدر دارد در پی عاشقی نظر دارد هر زمان مست بر سر کویی با کسی دست در کمر دارد یار آن کس شود، که مینوشد دس…

۱۷۷

غزل شمارهٔ ۱۷۸

دلی، که میل به دیدار دوستان دارد فراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد کدام لاله به روی تو ماند؟ ای دلبند کدام سرو چنین قد دلس…

۱۷۸

غزل شمارهٔ ۱۷۹

شاهد من در جهان نظیر ندارد بوی سر زلف او عبیر ندارد سرو بدین قد خوش خرام نروید ماه چنان طلعت منیر ندارد ابروی همچون کمان…

۱۷۹

غزل شمارهٔ ۱۸۰

حال دل پیش که گویم؟ که دل ریش ندارد کیست در عشق تو کو غصه ز من بیش ندارد دوش گفتی که: فلان از سر تیغم نبرد جان بزن و مرد…

۱۸۰
۱۸/۸۹