غزلیات
از مجموعه اشعار اوحدی مراغهای در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۸۱
وجود حقیقت نشانی ندارد رموز طریقت بیانی ندارد به صحرای معنی گذر، تا ببینی بهاری که بیم خزانی ندارد جمال حقیقت کسی دیده ب…
غزل شمارهٔ ۱۸۲
بمیرم چشم مستت را که جانم زنده میدارد دلم را با خیال خود به جان با زنده میدارد به نقد اندر بهشتست آنکه در خلوت سرای خو…
غزل شمارهٔ ۱۸۳
نیشکر آن روز دل ز بند بر آرد کو چو لبت پستهای به قند بر آرد صید چو آن زلف چون کمند ببیند پیش رود، سر به آن کمند برآرد ب…
غزل شمارهٔ ۱۸۴
روی خود بنمود و هوش از ما ببرد طاقت و هوش از تن شیدا ببرد دل شکیب از روی خوب او نداشت زان میان بگذاشتیمش تا ببرد روی او …
غزل شمارهٔ ۱۸۵
موی فشانم دگر عشق به درها ببرد در همه عالم ز من ناله خبرها ببرد روی چو گلبرگ تو اشک مرا سیم کرد مطرب ما این نوا برزد و ز…
غزل شمارهٔ ۱۸۶
طراوت رخت آب سمن تمام ببرد رخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد غلام کیستی، ای خواجهٔ پریرویان؟ که دیدن تو دل از خواجه و غلا…
غزل شمارهٔ ۱۸۷
از عشق تو جان نمیتوان برد وز وصل نشان نمیتوان برد بر خوان رخت ز بیم آن زلف دستی به دهان نمیتوان برد دارم به لب تو حاج…
غزل شمارهٔ ۱۸۸
دل باز در سودای او افتاد و باری میبرد جوری که آن بت میکند بیاختیاری میبرد چندیست تا بر روی او آشفته گشته این چنین نه…
غزل شمارهٔ ۱۸۹
خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذرد یا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد بعد ازین چون گرم شد بازار خورشید رخت مشتری مشنو که: از پ…
غزل شمارهٔ ۱۹۰
به دشمنان نتوان رفت و این شکایت کرد که: دوست بر دل ما جور تا چه غایت کرد؟ لبش، که بر دل ما راه زد، جنایت نیست دلم که آه …