الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

آنجا که نه کون و نه مکان در گنجد کی زحمت عقل و دل جان در گنجد و آنجا که زاسرار خدا گوید راز نه حرف و نه کام و نه دهان در…

این ره به قدم چون بر وی برخیزد بند منی از راهِ توی برخیزد یکبار مرا ز زحمت من برهان تا من تو شوم تو من دوی برخیزد

روزی که جمال تو مرا دیده شود از فرق سرم تا به قدم دیده شود در من نگری همه تنم جان گردد در تو نگرم همه تنم دیده شود

چون در غم تو شادی من نفزاید جز در طلبت جان و دلم نگشاید خاک در تو چو سرمه شد در چشمم ملک دو جهان به چشم اندر ناید

گر طالب قرب حق شدی موسی وار دست از رمهٔ تعلّق نفس بدار نعلین هوا زپای خود بیرون کن تا بر سر طور سرّ حق یابی بار

آنجا که سراپردهٔ اجلال جلال جانها همه واله و زبانها همه لال دنیا دل ما نبرد و عقبی نبرد ما را همه مقصود وصال است، وصال

دل دوش دم نامتناهی می زد وزکتم عدم نوبت شادی می زد گر زحمت آب و گل نبودی به میان بی واسطه دل دم الهی می زد

از دفتر عشق حرف می خوان و مگو مرکب زپی قافله می ران و مگو خواهی که دل و دین به سلامت ماند می بین و مکن ظاهر و می دان و م…

ای دل چو شراب معرفت کردی نوش لب بر هم نه سرّ الهی مفروش در هر سخنی چو چشمهٔ آب مجوش دریا گردی گر بنشینی خاموش

تا چند چو بلبلان برآری آواز چون باز خموش باش و با معنی ساز بلبل نکند یکی و صد می گوید صد می کند و یکی نمی گوید باز

۷/۲۹