الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

هرگه که غمی ملازم دل شودت یا تنگ دلی تمام مایل شودت از حال کسی دگر نباید پرسید تا خوش دلی تمام حاصل شودت

جان بر سر عشق پای فرسود ای دل بر ما در هر حادثه بگشود ای دل اکنون که فراق روی بنمود ای دل زنده به کدام جان توان بود ای د…

از ذکر تو جز عشق نیاموزد دل وز هجر تو جز صبر نیندوزد دل افسوس که درد دل از اندازه گذشت بر درد دل منت نمی سوزد دل

ای خاک در تو سرمهٔ دیدهٔ دل یاد تو دوای دل شوریدهٔ دل من می دهم انصاف که افسوس بود سودای تو در دماغ پوسیدهٔ دل

در پختهٔ عقل بنگر از دیدهٔ دل تا فایده چیست ای پسندیدهٔ دل در خدمت خلق صحبت عامی چند آن جمله بود اساس در دیدهٔ دل

قفلی زده ام زمهر تو بر سر دل تا مهر دگر کسی نگنجد در دل این طرفه تر است کار ماند مشکل نه دل سرما دارد و نه ما سر دل

در فکرت جان راه بیاموز ای دل صد شمع زنور دل برافروز ای دل غافل منشین چو شمع می سوز ای دل کز پهلوی ما می گذرد روز ای دل

روزی زقضای آسمانی ای دل باشد که نکو شود چه دانی ای دل تا در غم رنج بی کرانی ای دل خوش باش که آن چنان نمانی ای دل

چون رفت ز روز عمر من آب ای دل زین بیش مگو به لهو بشتاب ای دل از دست برفت عمر دریاب ای دل ور مرده نئی درآی از خواب ای دل

با راهرو گفت خسته می دار ای دل یا ما به امید بسته می دار ای دل ما را به شکستگان نظرها باشد ما را خواهی شکسته می دار ای د…

۹/۲۹