الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۰

شعر

فهرست اشعار

در صفّهٔ شاه دست یازی نبود واندازهٔ کوتاه و درازی نبود نارفته قدم تو معرفت می گویی تو خود گویی ولی نمازی نبود

یک دست به مصحفیم و یک دست به جام گه نزد حلالیم و گهی نزد حرام نه پختهٔ پخته ایم و نه خامی خام نه کافر مطلق نه مسلمان تما…

در راه خدا نکتهٔ طامات چه سود اقرار زبان با دل برلات چه سود گیرم که ره کعبه به سر پیمودی مالت به حرم دل به خرابات چه سود

آنها که به تقلید عبارات کنند واندر طلب خدا ریاضات کنند تا دل نکنی پاک ز دنیا و هوا در راه به یک پیاده شان مات کنند

قلّاش و قلندری و عاشق بودن می خواره و بت پرست و فاسق بودن در کنج خرابات موافق بودن به زانک به خرقه در منافق بودن

درویشانیم و نیز دلریشانیم آواره زخان و مان وز خویشانیم ما جامهٔ مردان به سپر ساخته ایم تا خلق گمان برد که ما زیشانیم

نارفته ره صدق و صفا گامی چند پوشیده مرقّعی ازین خامی چند بگرفته به تقلید الف لامی چند بدنام کنندهٔ الف لامی چند

هرگه که ببینی دو سه سرگردان را عیب ره مردان نتوان کرد آن را تقلیدِ دو سه مقلّد بی معنی بدنام کند راه جوامردان را

هر مرد که با فراغتش سامان است هر چند که مفلسی بود سلطان است تا هست طمع بهشت دوزخ باشد فارغ شو و چشم سوزنی میدان است

اکنون که تو را امید آزادی خاست مشغول شدن به دیگری سخت خطاست دعوی فراغت کنی و مشغولی انصاف بده فارغ و مشغول رواست؟!

۲۲/۲۹