شمارهٔ ۲۱۹

از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید

هر مرد که با فراغتش سامان است

هر چند که مفلسی بود سلطان است

تا هست طمع بهشت دوزخ باشد

فارغ شو و چشم سوزنی میدان است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...