الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
شاهان همه دولت از فقیران طلبند صحبت همه از نشست پیران طلبند تو بر سر و پا برهنگی شان منگر گنج از همه خانه های ویران طلبن…
شمارهٔ ۱۸۲
آزادی مرد هر چه خواهی ارزد و این حال زماه تا به ماهی ارزد افسوس که از دست بدادی به هوس آن درویشی که پادشاهی ارزد
شمارهٔ ۱۸۳
هرگه که تو آوری بیانی از فقر در حال تو را دهند جانی از فقر تا ترک وجود هر دو عالم نکنی معلوم نگرددت نشانی از فقر
شمارهٔ ۱۸۴
درویش همیشه بی نوا اولی تر نزل ره درویش بلا اولی تر آنجا که نشان جان نباشد لایق گر ترک کنی کار تو را اولی تر
شمارهٔ ۱۸۵
در راه طلب خدمت درویشان کن بیگانه مباش یاری خویشان کن با خود مکن آن جنگ که نامردمی است و آن صلح که با خود است با ایشان ک…
شمارهٔ ۱۸۶
در درویشی کار به صدق است و یقین در درویشی کار نه کفر است و نه دین درویش کسی بود که بیزار بود از کفر و زاسلام و زدنیا و ز…
شمارهٔ ۱۸۷
در فقر اگر دمی تو با حق داری سرمایهٔ عاشقان مطلق داری گر بوی وصالش به مشام تو رسد منصور شوی بانگ اناالحق داری
شمارهٔ ۱۸۸
تا ظن نبری که غمخوری درویشی است یا بی کسی و مختصری درویشی است تو پنداری که مفلسان درویشند سرمایهٔ هر توانگری درویشی است
شمارهٔ ۱۸۹
در عالم فقر ار سر هر پر هوسی سرمست همی دوند هر نیک و خسی در فهم فرو شدند از وهم بسی وز وهم نیامده است در فهم کسی
شمارهٔ ۱۹۰
خود دمدمه ای است آدمی از دم او عالم همه سایه است از عالم او تاج سر کیقباد و جمشید ارزد خاک قدم سوختگانِ غم او