الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

عشّاق دمی زقید هجران نرهند تا کام به زیر گام خود در ننهند گر عاشق مایی زسر خود برخیز کانجا به گزاف جه به کس می ندهند

عشق آمد و صد گونه پریشانی کرد در چهرهٔ دل هزار ویرانی کرد ای دل چو رسید غم کجا دانی شد وی جان چو ضرورت است چه توانی کرد

از دل خبری دیدهٔ غمّاز آورد واندوه زساز رفته ام باز آورد نادیده دلم زفتنه ها ایمن بود عشق آمد و باز فتنه ها باز آورد

در عشق مرا زجان و تن نامی ماند شد بسته زفان و زان سخن نامی ماند دی من بودم که نام او می بردم اکنون همه او شدم زمن نامی م…

عشّاق به جان و دل غمت درگیرند آن روز مباد کز تو دل برگیرند گویند که زندگی بود از پس مرگ آن زندگی آن است که پیشت میرند

در عشق سری و سرفرازی نخرند خودبینی و کبر و بی نیازی نخرند سرمایهٔ عشق عجز و بیچارگی است کانجا جَلدی و چاره سازی نخرند

مردان ره عشق تو جانها دارند در حجرهٔ درد تو نهانها دارند با خرقه و ژنده ای به صد پاره مناز کانجا به جز از خرقه نشانها دا…

از عشق تو بوی مختصر نتوان برد جز درد دل و سوز جگر نتوان برد بی عشق تو هرک می برد عمر به سر ضایع تر از آن عمر به سر نتوان…

عشق تو که هرگزم ملولم نکند در سینهٔ بحر تو نزولم نکند گفتی که به طعنه رو دری دیگر کوب با داغ تو هیچ کس قبولم نکند

عشقت که زجمله خلق هستی بربود هشیاری ما به بوی مستی بربود من بودم و نیم دل به صد خون جگر وآن نیز غمت به چربدستی بربود

۵/۳۰