الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

بی عشق دوان است دلت از چپ و راست تا عشق نباشد نشود کار تو راست معشوق یکی است و عاشق او یکتاست او را خواهی از همه برباید …

آن کس که به سالوس و هوس مغرور است از حضرت عشق بی گمان مهجور است مسکین عاشق که صبر از وی دور است بیچاره به هر چه می کند م…

عشق تو و بس همنفس من این است واندر همه عالم هوس من این است من خود دانم که گفت و گو بیهوده است لیکن چه کنم دسترس من این ا…

اندر ره عاشقی کما بیشی نیست با هیچ کسی زمانه را خویشی نیست افتادهٔ عشق را ملامت مکنید این عشق به خواجگی و درویشی نیست

در بادیهٔ عشق دویدن چه خوش است وز عیب کسان نظر بریدن چه خوش است زین سان که من احوال جهان می بینم دامن ز زمانه در کشیدن چ…

عشق است که جمله زینت مردمی است محروم شدن زعشق نامحرمی است هر کاو نچشیده است دلش لذت عشق خر باشد اگرچه صورتش آدمی است

جز در دل و جان عاشقان جای تو نیست واندر سر و عقل جز تمنّای تو نیست گر سوختم از آتش سودات رواست خامی است که در پختن سودای…

از لذت عشق در جهان خوش تر چیست جز جان دادن درین میان خوش تر چیست من دست ندارم از تو گر سر ببُرند چو پای به عشق در نهادم …

این خوش پسران که در غمم می دارند جان تو که هردم به دمم می دارند دانی که برهنه سر زبهر چه شدند کشتند مرا و ماتمم می دارند

در عالم عشق صادقی باید کرد با هر چه رسد موافقی باید کرد در عشق سراسر قدم پیران زد سر در سر کار عاشقی باید کرد

۴/۳۰