الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۹۳

شعر

فهرست اشعار

ای دل هوس عشق تو را تنها نیست کس نیست که در سرش ازین سودا نیست صفرا مکن ارچه دلبرت اینجا نیست کاینجا که تُوی جایگه صفرا …

در عشق تو گر کشته شوم باکی نیست کم دامن عشق است بر او چاکی نیست خلقی زپی تو دوست دشمن گشتند با این همه چون تو دوستی باکی…

گر عشق زهر بدی ندوزد دهنت از گفتن عشق برفروزد دهنت زاوّل تو دهان خود به هفت آب بشوی تا زآتش قهر او نسوزد دهنت

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست اجزای وجود من همه دوست گرفت نامی است زمن بر من و باقی…

تا کی گویی که راه حق باریکی است دوری تو زکار ورنه ره نزدیکی است شمعی است درون دل که عشقش خوانند تا پر نشود درون دل تاریک…

گر عاشقی ای سرزدهٔ عشوه پرست از عربده ها کو که کند عاشق مست بر سر چه زنی دست اگرت دردی نیست سر بر کف نه چه سرزنی بر کف د…

آن کس که حریف عشق باید پیوست دایم زشراب بیخودی باشد مست گر زانک دلت را سر ره رفتن هست پا بر سر نفس خود نه و بردی دست

در عشق اگرچه شور و شر بسیار است بودن بی عشق رهروان را عار است عشق است حیات عالم و عالمیان وآن را که نه عشق می کشد مردار …

چشم همه اشک گشت و چشمم بگریست در عشق تو بی چشم همی باید زیست از من اثری نماند این عشق زچیست چون من همه معشوق شدم عاشق کی…

مقصود من از جمالت ای جان نظری است این خود نبود چو...............ی است من خود دانم که عشق تو بسته دری است لیکن چه کنم مرا…

۳/۳۰