الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۶۶

شعر

فهرست اشعار

از عقل بلند اگر نیم پستم گیر هشیار زمانه گر نیم مستم گیر با هر که زتو گریختم سود نداشت از تو به تو در گریختم دستم گیر

از خاک ره خود آبم ارزانی دار یا رؤیت خود به خوابم ارزانی دار چون هستی تست کنج دلهای خراب یا رب تو دل خرابم ارزانی دار

از تست فتاده در خلایق شر و شور در پیش تو درویش و توانگر همه عور ای با همه در حدیث و گوش همه کر وای با همه در حُضور و چشم…

ای از همه بی نیاز و ای بنده نواز و از تست که کار من نمی گیرد ساز صد مشغله در راه من انداخته ای آنگه گویی تمام با من پردا…

نه چارهٔ آنک با تو گردم همراز نه زَهرهٔ آنک از تو برآرم آواز کارم زتو البته نمی گیرد ساز کار من بیچاره حدیثی است دراز

ای آنک تو را به هیچ کس نیست نیاز کوتاه کن این قصّه که شد کار دراز ما درخور عجز خویشتن می نالیم تو درخور لطف خویشتن چاره …

ای از دو جهان به حسن و زیبایی فاش ای از همه پنهان و به پیدایی فاش بر حالت ما مگیر زان روی که ما سودازدگانیم به شیدایی فا…

یا رب مگذارم اینچنین بی حاصل نه دین به سلامت و نه دنیا حاصل بنمای رهی کزو میسّر گردد بی منّت دعوی همه معنی حاصل

گر غمگینم چو از توَم دلشادم واَر دلشادم چو با توَم آزادم تن با تو به شادی و به غم در دادم یعنی که کریم الطرفین افتادم

از درد سر خویش ندانم چونم وز دایرهٔ وجود خود بیرونم یا رب تو مرا از سر و گردن برهان کز خود به سری زگردنی افزونم

۱۲/۲۷