الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۶۶

شعر

فهرست اشعار

بنیاد دل ما غم تو ویران کرد ما را هوس عشق تو سرگردان کرد زآنجا که تویی مگر که لطفی بکنی پیداست کز اینجا که منم چه توان ک…

از لطف تو هیچ بنده نومید نشد مقبول تو جز مقبل جاوید نشد لطفت به کدام ذرّه پیوست دمی کان ذرّه به از هزار خورشید نشد

فرمان فرمان اگر فرستی شاید درمان درمان ما از آن افزاید عصیان عصیان گرچه زما می آید احسان احسان زحضرتت می آید

ای خالق هر توانگر و هر درویش می سازی کار هر یک از اندک و بیش از لطف و کرم ساخته کن کار جهان کز صنع تو یک ذرّه نگردد کم و…

در آتش عشق رنگ دل بزاید جز در غم عاشقی طرب نفزاید در عشق دل و دلبر ثابت باید یا رب تو دلی بخش که آن را شاید

چون من به تو دادم دل و دین بس باشد نفرین توم از آفرین بس باشد من می گویم جمله تویی من هیچم تسبیح بزرگ من همین بس باشد

من لوح دل از جمله امانی شستم جان را زنشاط و کامرانی شستم تا آتش سودای تو در جان من است من دست از آب زندگانی شستم

مقصود میان من و تو پنهان است دل را سببی هست که سرگردان است زینجا که منم حدیث بس دشوار است زآنجا که قبول تست بس آسان است

ای جان مرا امید جاوید به تو روشن دل من چو روی خورشید به تو فارغ کنم از امید و بیم دگران چون بیم دلم زتست و اومید به تو

ای از تو خرابی سبب آبادی وای در غم تو هزار جان را شادی در بندگیت از دو جهان آزادم هرگز دیدی بنده بدین آزادی

۱۱/۲۷