شمارهٔ ۱۰۹
از اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات - الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
ای جان مرا امید جاوید به تو
روشن دل من چو روی خورشید به تو
فارغ کنم از امید و بیم دگران
چون بیم دلم زتست و اومید به تو
نظرات
در حال بارگذاری نظرات
لطفاً صبر کنید...