الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

از مجموعه اشعار اوحدالدین کرمانی در دیوان رباعیات

دسته‌بندی

۲۶۶

شعر

فهرست اشعار

من خود به چه دل زنم دم سودایش یا من چه سگم که دیده سازم جایش گر دست رسد جملهٔ معصومان را در دیده کشند جمله خاک پایش

جز در غم تو شادی من نفزاید جز در طلبت جان و دلم ناساید خاک در تو چو سرمه در چشم کشم ملک دو جهان به چشمم اندر ناید

ای نسخهٔ نامهٔ الهی که تویی وای آینهٔ کمال شاهی که تویی بیرون زتو نیست هر چه در عالم هست از خود بطلب هر آنچ خواهی که توی…

ای گوهر فضل و علم و دریای علوم از رای تو شد دُرج دو گوهر منظوم در هفت فلک ندید و در هشت بهشت نُه چرخ چو تو پیشرو ده معصو…

ای آنکه چو تو شهی زمانه بنزاد از جملهٔ کفر گشته جانت آزاد مر مردن تو گرچه خرابیّ تن است شمشیر گزید و کرد آن را آباد

ای ماه زحسن خلق تو یافته بهر پر مشک زباد خُلق تو جملهٔ دهر در هر دو جهان کجا توان بود این قهر کان آب حیات را بکشتند به ز…

او را خواهی از زن و فرزند ببُر مردانه درآی و خویش و پیوند ببُر هر چیز که هست بند راه است تو را با بند چگونه ره روی بند ب…

عشّاق به فضل آشنایان تواند سرگردانان شکسته پایان تواند جز از تو گدایی نکنم من زیرا سلطان جهان جمله گدایان تواند

رزّاق یکی است هر که جز او مرزوق ایمان این است و آن دگر کفر و فسوق انصاف بده کژ بنشین راست بگو رزق از خالق، تکیه چرا بر م…

اقسمت بمن رجوت ان یدنیکم انّی معکم بکلّ ما یعنیکم ان کان رضاکم فنایی فیکم ارضی بجمیع حالةٍ ترضیکم

۱۴/۲۷