غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
دل چو از پای فتد دست دعا می گردد راهرو پیر شود راهنما می گردد راستی را نبود هیچ زوالی به جهان سرو اگر خشک شود باز عصا می…
شمارهٔ ۲۴۲
رخت هستی دل سوی آن جامهگلگون میکشد بخت یاری مینماید یا مرا خون میکشد بنگر از خورشید عالمتاب عاشقپروری چشم واناکرده…
شمارهٔ ۲۴۳
میل خوبان ز اسیران به توانگر باشد در چمن غنچه گل را سخن از زر باشد هر که دارد لب خاموش توانگر باشد دهن غنچه همه عمر پر ا…
شمارهٔ ۲۴۴
دل چون مطیع گشت چراغ نظر شود فرزند نیک جای نشین پدر شود تحلی که برنداد شود باغبان کباب خون می خورد پدر چو پسر بی هنر شود…
شمارهٔ ۲۴۵
به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید مبارک باد گویان بر سر گلها سپند آید به دشت آرزو بینم اگر از دور آهویی نگه از دیده ا…
شمارهٔ ۲۴۶
آنها که تکیه بر کرم کبریا کنند سر در قبا کشند و به محراب جا کنند آنها که قانع اند به یک قطره چون صدف گوهر اگر دهند هماند…
شمارهٔ ۲۴۷
جبهه می خواهم که وقف سجده آن پا شود تا دری بر رویم از پیشانی او وا شود زود برخیزم به تعظیمش ز جا چون گردباد از کنار دشت …
شمارهٔ ۲۴۸
داغ را دل در کنار خویشتن می پرورد دانه ما برق را در پیرهن می پرورد مرده پروانه را فانوس می دارد نگاه کشته آتش عذاران را …
شمارهٔ ۲۴۹
شبی که خانه ام از روی یار گلشن بود دماغ سوخته من چو شمع روشن بود به گرد یار چو پروانه رقص می رفتم میان آب و عرق شمع تا ب…
شمارهٔ ۲۵۰
از رخت آئینه من دامن گلچین شود چشم بلبل عکس خواب آلوده را بالین شود گر به روی دست خود زلف تو را سازم رقم آستینم سر خط صو…