غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
چمن از رنگ و بو چون شد تهی بلبل فنا گردد سرایی را که جود از وی رود ماتم سرا گردد به احسان می توان تسخیر کردن خصم بد خو ر…
شمارهٔ ۲۲۲
ز جا چون سرو اگر از غیرت شمشاد برخیزد به تعظیمش ز من چون گردباد آزاد برخیزد لب دامان او گر یک نفس از دست بگذارم چو نی از…
شمارهٔ ۲۲۳
تکلم از دهانش گر ز تنگی دیر می ریزد تبسم از لب شیرین او چون شیر می ریزد به صورتخانه دل شوخ نقاشی که من دارم ز کلک خویش ج…
شمارهٔ ۲۲۴
ساقی مجلس ما آن بت بی باک نشد تا به خون روی نشستیم دلش پاک نشد خط برآورد و به گرد دل عشاق نگشت طفل ما پیر شد و صاحب ادرا…
شمارهٔ ۲۲۵
به سوی کلبه ام شامی که آن شمع وصال آید دل از سینه بیرون همچو فانوس خیال آید شود مژگان به چشم اشکبارم نخل بارآور در آغوش …
شمارهٔ ۲۲۶
بی تو در چشمم نگه در شیشه چون سیماب بود مردمک در دیده ام چون بسمل قصاب بود انتظار مقدمت می بردم امشب تا سحر همچو شمع کشت…
شمارهٔ ۲۲۷
غنچهام خوبان غم خود دلنشینم کردهاند صندل درد سر از چین جبینم کردهاند نام من پروانهها در انجمنها بردهاند شمعها رو…
شمارهٔ ۲۲۸
وقت شد خط پا بر آن گلبرگ تر خواهد نهاد رسم و آئین تو را نوع دگر خواهد نهاد تیر مژگان تو خواهد از کسادی خاک خورد چون کمان…
شمارهٔ ۲۲۹
چشم او خون دل عاشق دمادم می خورد پاسبان کعبه آب از چاه زمزم می خورد زلف آن بالا بلند از جوش دلها شد دو تا شاخ چون بسیار …
شمارهٔ ۲۳۰
کوه را افغانم آتش در جگر می افگند بحر را اشکم به گرداب خطر می افگند جود نیسان را چه باشد آبرو پیش صدف در عوض هر قطره یی …