غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
ساقی بده آن می که ز دل شور برآید مستانه تبسم ز لب حور برآید چندان ز پی دانه خالی تو دویدم اکنون نفسم چون نفس مور برآید آ…
شمارهٔ ۱۸۲
خون دل از دیده ام روزی که سر بیرون کند شهر را گرداب سازد دشت را جیحون کند ریشه زلف پریشانی بود نخل وجود آدمی از ساده لوح…
شمارهٔ ۱۸۳
مبادا کار من با چشمت ای مژگان خدنگ افتد گرفتار تو هر کس گشت در قید فرنگ افتد ز من کرداست سنگ سرمه رو گردان نگاهت را الهی…
شمارهٔ ۱۸۴
چو تیغ در کمر آن رشک آفتاب کند دلم چو ذره تپد خونم اضطراب کند رخ تو آئینه را دیده پر آب کند قدت به جلوه زمین را در اضطرا…
شمارهٔ ۱۸۵
در گلستان سایه تازان قامت رعنا فتاد سرو را چون بید مجنون لرزه بر اعضا فتاد خیرگاه حاتم طایی که بر پا کرده بود حیف در ایا…
شمارهٔ ۱۸۶
جلوه گر روزی که در گشن قد او می شود سرو از خجلت خط پشت لب جو می شود صیدگاه کیست این صحرا که من افتاده ام حلقه های دام پا…
شمارهٔ ۱۸۷
چو بهر پرسشم آن شهسوار می آید صف ملک ز یمین و یسار می آید گهی که از غم او می زنم به دل ناخن صدای کوهکن از کوهسار می آید …
شمارهٔ ۱۸۸
نگار من به دم چون مسیح می آید رسول حق به کلام فصیح می آید دهد با هل هوس یاد سوره اخلاص پی ندامت مشرک صریح می آید بگیر از…
شمارهٔ ۱۸۹
شمع با آتش مدارا تا قیامت می کند صحبت دیر آشنایان استقامت می کند سفره خود هر که اینجا پهن می سازد چو صبح بر سر خود سایه …
شمارهٔ ۱۹۰
شمع ها جمله به فانوس وطن ساخته اند بهر پروانه خود گور و کفن ساخته اند عندلیبان دل صد پاره خود غنچه صفت جمع آورده به یکجا…