غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
از غمت در سینه دل صد نامه انشا میکند طفل را این شیر در گهواره گویا میکند شمع را گردنکشیها کرد خاکسترنشین پست میگردد …
شمارهٔ ۱۷۲
روزی که دام زلف تو در تاب می شود مژگان به چشم صید رگ خواب می شود گر بگذری به وقت نماز از نماز گاه آغوش ها گشاده چو محراب…
شمارهٔ ۱۷۳
چو تیغ بر کمر آن باده نوش می آید زمین ز خون شهیدان به جوش می آید عنان آه که در دل نگه تواند داشت کله شکسته و کاکل به دوش…
شمارهٔ ۱۷۴
شبی که بر سرم آن سبزپوش می آید صدای مقدم خضرم به گوش می آید به یاد زلف و رخش گلشن از گل و سنبل قبا دریده سلاسل به دوش می…
شمارهٔ ۱۷۵
در گلستان بیتو اشک از چشم بلبل میچکد رنگ و بو میگردد و آب از رخ گل میچکد مرغ دل را کشتهای امروز پنهان کردهای خون ا…
شمارهٔ ۱۷۶
بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد بر سر من پا گذار…
شمارهٔ ۱۷۷
به سیر گل مگر آن شوخ گلگون پوش می آید صدای دورباش از بلبلان در گوش می آید ز می پر کرده چشم او ز مستی سرمه دان ها را که د…
شمارهٔ ۱۷۸
مرغ بی بال و پری دیدم دلم آمد به یاد ناله جغدی شنیدم منزلم آمد به یاد از فریب و وعده های او شدم راضی به مرگ شب همه شب دس…
شمارهٔ ۱۷۹
غنچه ام آخر چو گل کام به عریانی بود لب گزیدن های من از بی گریبانی بود چشم و گوشم قاصد جاسوس حیرانی بود همچو گل اعضایم اس…
شمارهٔ ۱۸۰
خم تهی شد از می و دور قدح از پا فتاد بزم آخر گشت و طاقی از سر مینا فتاد بی ادب خود را به اندک فرصتی سازد هلاک بیستون از …