غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
آمد خزان و عیش و طرب از زمانه رفت گل کوچ کرد و مرغ چمن ز آشیانه رفت در زیر آسمان نتوان کرد پاستون باید وداع کرده از این …
شمارهٔ ۱۶۲
لاله رویی آمد و آتش به داغم کرد و رفت خار در پیراهن گلهای باغم کرد و رفت از نسیم وصل او چون گل دماغم تازه بوست خشک سالی …
شمارهٔ ۱۶۳
آمد خزان و دور نشاط از پیاله رفت رنگ از رخ گل و نمک از داغ لاله رفت در هیچ سینه یی ز محبت اثر نماند آتش ز سنگ و ماه ز آغ…
شمارهٔ ۱۶۴
در گلشنی که مقدم آن گل رسیده است از روی باغ رنگ چو شبنم پریده است نقاش دست و بازوی خود بوسه می زند گویا کمان ابروی او را…
شمارهٔ ۱۶۵
نسازم ز بانگ سگانت شکایت که دارم ز سرو روانت روایت بگیرم سر راه و بوسم رکابت اگر می شود از عنانت عنایت خزان ره نیابد به …
شمارهٔ ۱۶۶
روزگاری شد که پشتم از غم دوران دوتاست دوربینی می کنم اما نظر بر پشت پاست بی رفیق امروز پای خود در این ره مانده ام ای مسل…
شمارهٔ ۱۶۷
چشم تو را طبیب کجا می کند علاج این چشم را به دیدن کس نیست احتیاج تنگ آمدم ز دست دل بی قرار خود چون غنچه خون خورد پدر از …
شمارهٔ ۱۶۸
بیا و باده کش ای محتسب به پای قدح که موج باده نباشد کم از دعای قدح بهار آمد و مرغان در آشیانه خود گشانده اند پر و بال در…
شمارهٔ ۱۶۹
به جستجوی تو بیرون شد از چمن گل سرخ در آرزوی تو گردید بی وطن گل سرخ گدای کوی تو را از جبین دهد گل زرد شهید تیغ تو را روی…
شمارهٔ ۱۷۰
خلوتسرای رضوان کاشانه تو باشد سوی بهشت راهی از خانه تو باشد از مه گرفته شمعی گردد به گرد کویت شب تا به روز خورشید پروانه…