غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱
فلک گردباد ره کاروانت زمین گرد نعلین سرو روانت خضر برگ سبزی ز گلزار جودت مسیحی بود شبنم بوستانت مراد از شب لیلة القدر با…
شمارهٔ ۱۱۲
بر گلویم تیغ خون افشان چو آب کوثر است داغ سودا بر سر من آفتاب محشر است تابش خورشید و مه از پرتو رخسار اوست جبهه نورانی آ…
شمارهٔ ۱۱۳
پیشانی ناز او از موج نگه چین بست مژگان ستم برخاست ابروی کمر کین بست چشم به عتاب آمد خونم به تغافل ریخت شمشاد خرامانش در …
شمارهٔ ۱۱۴
دل مرا با داغ آن ناآشنا پیچیده است طفل بدخوی من آتش در قبا پیچیده است مور خط زنجیر تا در پای زلف افگنده است دود سودا بر …
شمارهٔ ۱۱۵
خال او در بند آن زلف چو شست افتاده است مژده باد ای دل که دزد من به دست افتاده است بر سرش خورشید همچون ذره می آید به رقص …
شمارهٔ ۱۱۶
همره اغیار آن گل سر به صحرا کرد و رفت آتش داغ مرا چون لاله بالا کرد و رفت مدتی چون سرو بودم پای بست یک زمین تند بادی آمد…
شمارهٔ ۱۱۷
در برم دل عندلیب بوستان گم کرده است جان در اعضایم چو مرغ آشیان گم کرده است لاله صحرا دهد از خیمه لیلی نشان گردبادش خاکسا…
شمارهٔ ۱۱۸
دست کلیم داغ دل شعله رنگ ماست دیوانه کوه طور ز سودای سنگ ماست یکدانه حرص خاک نشین کرد دام را افلاس ما ز خاصیت چشم تنگ ما…
شمارهٔ ۱۱۹
دلم به پرده دریهای اشک خورسند است محبت پدری عیب پوش فرزند است به غیر محنت و غم نیست قسمت فرهاد همیشه خون جگر روزیی هنرمن…
شمارهٔ ۱۲۰
دلبر سوداگر من عزم کابل کرده است داغم از اعضا چو شاخ ارغوان گل کرده است می برد آغوشم از حسرت ز جا چون برگ گل محمل خود را…