غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
در دل خوبان به جای مهر دایم کینه است کار این آهندلان بر عکس چون آئینه است راز دل را ما چو گل افشان عالم کرده ایم در کف د…
شمارهٔ ۱۲۲
لعلی که منم تشنه او آب حیات است زلفی که به جان طالب اویم ظلمات است مژگان که به دل جا نکند خامه موئیست چشمی که سخنگو نبود…
شمارهٔ ۱۲۳
دل در چمن مبندید آتشزده سرائیست کام از جهان مجوئید صحرای کربلائیست ای باغبان در این باغ دانسته نه قدم را هرگل سر شهیدیست…
شمارهٔ ۱۲۴
از غم دلی که آب نشد سد آهن است چشمی که خون نریخت سزاوار بستن است بیهوده ما چو لاله گریبان دریده ایم در گلشنی که خنده گل …
شمارهٔ ۱۲۵
در باغ نخل خشک ز بادام مانده است در دهر ز اهل جود همین نام مانده است خلق جهان به راه عجب اوفتاده اند یک سوی کفر و یک طرف…
شمارهٔ ۱۲۶
خلعت شادی خزان از قامت گلشن گرفت خون بلبل غنچه بی باک را دامن گرفت پرده شرم و حیا را زلف او در خون کشید خط ز یوسف در لبا…
شمارهٔ ۱۲۷
کارم ز درد عشق به مردن رسیده است چاکم ز سینه تا لب دامن رسیده است ای باد صبحدم قدمی پیشتر گذار امروز غنچه ام به شکفتن رس…
شمارهٔ ۱۲۸
آمد بهار و غنچه به گلزار جا گرفت زخمی که بود در دل بلبل هوا گرفت پهلو زند به نافه مشک آستین او بر دست هر که کاکل آن دلرب…
شمارهٔ ۱۲۹ - قطعه از غزل
خسرو گیتی ستان سبحانقلی خان شاه عصر خاک پای او جواهر سرمه چشم تر است کوکب طالع شد از ذات شریفش نامدار بر زمینش آفتاب افت…
شمارهٔ ۱۳۰
پیمانه یی که باده ندارد شکستنیست دستی که نیست مصدر ایجاد بستنیست زلفی که صرف شانه کند عمر کنده به دامی که صید زنده نگیرد…