غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱
ای خرامت را ثناگو همچو قمری هوش‌ها سرو قدت را حصار عافیت آغوش‌ها سربلندان همچو سرو آواز سایل نشنوند کرده‌اند از طوق قمری…
شمارهٔ ۹۲
غنچه دارم در بغل گر مشت زر باشد مرا همچو گل در انجمن ها جا به سر باشد مرا سینه خود کرده ام ماننده آئینه صاف نیک و بد از …
شمارهٔ ۹۳
نرگس و بادام بی او چشم بد باشد مرا گر نهم عینک به پیش دیده سد باشد مرا می کنم با نیک و بد چون آئینه یکسان سلوک ساده لوحم…
شمارهٔ ۹۴
خانه بر دوشم کلید رزق ها باشد مرا گردبادم گردش سرآسیا باشد مرا کلفتی گر رو دهد سر در گریبان می کشم چاکها در جیب محراب دع…
شمارهٔ ۹۵
مزرع خشکم نظر بر آسمان باشد مرا می پرد چشمم امید از کهکشان باشد مرا تر نگردد خامه ام انگشت از ابر بهار کاغذ تحریر از برگ…
شمارهٔ ۹۶
گردبادم دامن صحرا وطن باشد مرا خانه بر دوشی کلاه و پیرهن باشد مرا یوسف امید من عمریست افتاده به چاه می کشم از چاه و مویی…
شمارهٔ ۹۷
گل نیم در بر لباس محترم باشد مرا سرو و باغم جامه از برگ کرم باشد مرا اهل دنیا گر به سوی خانه تکلیفم کنند قطع ره کردن بیا…
شمارهٔ ۹۸
شمعم و هرگز نمی سازد کسی روشن مرا می زند پروانه هر شب تا سحر دامن مرا عندلیب بی پرم وز ناله کردن مانده ام باغبان عمریست …
شمارهٔ ۹۹
پیرم و بار گران بر کف عصا باشد مرا افتم از پا گر به پهلو متکا باشد مرا رحم می آید به سرگردانیم پروانه را خانه روشن از چر…
شمارهٔ ۱۰۰
در بهار از فاقه رنگ زعفران باشد مرا پیرهن بر دوش از برگ خزان باشد مرا چون دوات خشک از چشم قلم افتاده ام از تهیدستی دهان …