رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۱۱
مر وصل ترا هزار صاحب هوس است تا خود به وصال تو که را دسترس است آن کس که بیافت راحتی یافت تمام وانکس که نیافت رنج نایافت …
رباعی شمارهٔ ۴۱۲
مست است دو چشم از دو چشم مستت دریاب که از دست شدم در دستت تو هم به موافقت سری در جنبان گر زانکه سر عاشق مستی هستت
رباعی شمارهٔ ۴۱۳
مستم ز خمار عبهر جادویت دفعم چه دهی چو آمدم در کویت من سیر نمیشوم ز لب تر کردن آن به که مرا درافکنی درجویت
رباعی شمارهٔ ۴۱۴
مستی ز ره آمد و بما در پیوست ساغر میگشت در میان دست بدست از دست فتاد ناگهان و بشکست جامی چه زید میانهٔ چندین مست
رباعی شمارهٔ ۴۱۵
معشوق شرابخوار و بیسامانست خونخواره و شوخ و شنگ و نافرمانست کفر سر جعد آن صنم ایمانست دیریست که درد عشق بیدرمانست
رباعی شمارهٔ ۴۱۶
من آن توام کام منت باید جست زیرا که در این شهر حدیث من و تست گر سخت کنی دل خود ار نرم کنی من از دل سخت تو نمیگردم سست
رباعی شمارهٔ ۴۱۷
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است گویند وفای او چه لذت دارد ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است
رباعی شمارهٔ ۴۱۸
من زان جانم که جانها را جانست من زان شهرم که شهر بیشهرانست راه آن شهر راه بیپایانست رو بیسر و پا شو که سر و پا آنست
رباعی شمارهٔ ۴۱۹
منصور حلاجی که اناالحق میگفت خاک همه ره به نوک مژگان میرفت درقلزم نیستی خود غوطه بخورد آنکه پس از آن در اناالحق میسفت
رباعی شمارهٔ ۴۲۰
من کوهم و قال من صدای یار است من نقشم و نقشبندم آن دلدار است چون قفل که در بانگ درآمد ز کلید میپنداری که گفت من گفتار ا…