پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۴۱۷

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است
جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
گویند وفای او چه لذت دارد
ز آنم خبری نیست جفاهاش خوش است
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید