رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۴۰۱
لطف تو جهانی و قرانی افراشت وین تعبیههای خود به چیزی ننگاشت یک قطره از آن آب در این بحر چکید یگدانه ز انبار در این صحرا…
رباعی شمارهٔ ۴۰۲
ما را به جز این زبان ، زبانی دگر است جز دوزخ و فردوس مکانی دگر است آزاده دلان زنده به جان دگرند آن گوهر پاکشان ز کانی د…
رباعی شمارهٔ ۴۰۳
ما را بدم پیر نگه نتوان داشت در خانهٔ دلگیر نگه نتوان داشت آنرا که سر زلف چو زنجیر بود در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت
رباعی شمارهٔ ۴۰۴
ما عاشق عشقیم که عشق است نجات جان چون خضر است و عشق چون آبحیات وای آنکه ندارد از شه عشق برات حیوان چه خبر دارد از کان نب…
رباعی شمارهٔ ۴۰۵
ما عاشق عشقیم و مسلمان دگر است ما مور ضعیفیم و سلیمان دگر است از ما رخ زرد و جگر پاره طلب بازارچهٔ قصب فروشان دگر است
رباعی شمارهٔ ۴۰۶
ماه عید است و خلق زیر و زبر است تا فرجه کند هر آنکه صاحب نظر است چه طبل زنی که طبل با شور و شر است زان طبل همی زند که آن…
رباعی شمارهٔ ۴۰۷
ماهی تو که فتنهای ندارم ز تو دست درمان ز که جویم که دلم از تو بخست می طعنه زنی که بر جگر آبت نیست گر بر جگرم نیست چه شد…
رباعی شمارهٔ ۴۰۸
ماهی که نه زیر و نی به بالاست کجاست جانی که نه بیما و نه با ماست کجاست اینجا آنجا مگو بگو راست کجاست عالم همه اوست آنکه…
رباعی شمارهٔ ۴۰۹
مرغ جان را میل سوی بالا نیست در شش جهتش پر زدن وپروا نیست گفتی به کجا پرد که او را یابد نی خود بکجا پرد که آنجا جا نیست
رباعی شمارهٔ ۴۱۰
مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت انصاف بده که نیک مردانه گرفت از دل چو بماند دلبرش دست کشید از جان چو بجست پای جانانه گرفت