رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۸۱
کس نیست که اندر هوسی شیدا نیست کس نیست که اندر سرش این سودا نیست سررشتهٔ آن ذوق کزو خیزد شوق پیداست که هست آن ولی پیدا ن…
رباعی شمارهٔ ۳۸۲
گفتار تو زر و نعلت ار زرین است یک حبه به نزد کس نَیَرزی اینست اسبی که بهاش کم گر از زر زین است آنرا تو برای ره نَوَرزی ا…
رباعی شمارهٔ ۳۸۳
گفتا که بیا سماع در کار شدهاست گفتم که برو که بنده بیمار شدهاست گوشم بکشید و گفت از اینها بازآی کان فتنه هردو کون بیدا…
رباعی شمارهٔ ۳۸۴
گفتا که شکست توبه بازآمد مست چون دید مرا مست بهم برزد دست چون شیشه گریست توبهٔ ما پیوست دشوار توان کردن و آسان بشکست
رباعی شمارهٔ ۳۸۵
گفتم بجهم همچو کبوتر ز کفت گفت ار بجهی کند غمم مستخفت گفتم که شدم خوار و زبون و تلفت گفت از تلف منست عزو شرفت
رباعی شمارهٔ ۳۸۶
گفتم چشمم که هست خاک کویت پرآب مدار بیرخ نیکویت گفتا که نه بس بود که در دولت من از من همه عمر باشد آب رویت
رباعی شمارهٔ ۳۸۷
گفتم دلم از تو بوسهای خواهانست گفتا که بهای بوسهٔ ما جانست دل آمد و در پهلوی جان گشت روان یعنی که بیا بیع و بها ارزانست
رباعی شمارهٔ ۳۸۸
گفتم عشقت مرا بت و خویش منست غم نیست غم از دل بداندیش منست گفتا بکمان و تیر خود مینازی گستاخ مَیَنداز گرو پیش منست
رباعی شمارهٔ ۳۸۹
گفتم که بیا بچشم من درنگریست من نیز به حال گفتمش کاین دغلیست گفتا که چه میرمی و اینت با کیست تو مردهٔ اینی همه ناموس تو …
رباعی شمارهٔ ۳۹۰
گفتند که دل دگر هوائی میپخت از ما بشد و هوای جائی میپخت تا باز آمد به عذر دیدم ز دمش کانجا ز برای من ابائی میپخت