رباعیات

از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس

دسته‌بندی

۱٬۹۹۴

شعر

فهرست اشعار

عشقت به دلم درآمد و شاد برفت بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت گفتم به تکلف دو سه روزی بنشین بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت

عشق تو چنین حکیم و استاد چراست مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست ور عشق خوش است این همه فریاد…

عشق تو در اطراف گیائی میتاخت مسکین دل من دید نشانش نشناخت روزیکه دلم ز بند هستی برهد در کتم عدم چه عشقها خواهم باخت

عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست این عشق چنین لطیف و شیرین از چیست اندر تن ماست یا برون از تن ماست یا در نظر شمس حق تبری…

عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست و این طرفه که بار ما فزون از خر ماست آنجا که جمال و حسن آن دلبر ماست ما در خور او نه‌ای…

عقل آمد و پندِ عاشقان پیش گرفت در ره بنشست و رهزنی کیش گرفت چون در سرشان جایگهِ پند ندید پای همه بوسید و رَهِ خویش گرفت

عمریست که جان بنده بی‌خویشتن است و انگشت‌نمای عالمی مرد و زن است برخاستن از جان و جهان مشکل نیست مشکل ز سر کوی تو برخاست…

قومی غمگین و خود ندان غم ز کجاست قومی شادان و بیخبر کان ز خداست چندین چپ و راست بیخبر از چپ و راست چندین من و ماست بیخبر…

گر آتش دل نیست پس این دود چراست ور عود نسوخت بوی این عود چراست این بودن من عاشق و نابود چراست پروانه ز سوز شمع خشنود چرا…

گر آه کنم آه بدین قانع نیست ور خاک شوم شاه بدین قانع نیست ور سجده کنم چو سایه هرسو که مه است پنهان چه کنم ماه بدین قانع …

۳۷/۲۰۰