پرش به محتوای اصلی
اثر
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۳۶۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

عشق تو چنین حکیم و استاد چراست
مهر تو چنین لطیف بنیاد چراست
بر عشق چرا سوزم اگر او خوش نیست
ور عشق خوش است این همه فریاد چراست
بازگشت به فهرست

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید