رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۵۱
سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت در عالم حسن آب زلف تو نداشت هر چند که لاف آبداری میزد پیچید بسی و تاب زلف تو نداشت
رباعی شمارهٔ ۳۵۲
شاگرد تو است دل که عشق آموز است مانندهٔ شب گرفته پای روز است هرجا که روم صورت عشق است بپیش زیرا روغن در پی روغن سوز است
رباعی شمارهٔ ۳۵۳
شاهی که شفیع هر گنه بود برفت وانشب که به از هزار مه بود برفت گر باز آید مرا نبیند تو بگوی کو همچو شما بر سر ره بود برفت
رباعی شمارهٔ ۳۵۴
شب رو که شبت راهبر اسرار است زیرا که نهان ز دیدهٔ اغیار است دل عشقآلود و دیدهها خوابآلود تا صبح جمال یار ما را کار اس…
رباعی شمارهٔ ۳۵۵
شمشیر ازل بدست مردان خداست گوی ابدی در خم چوگان خداست آن تن که چو کوه طور روشن آید نور خود از او طلب که او کان خداست
رباعی شمارهٔ ۳۵۶
شمعی که در اینخانه بدی خانه کجاست در دیده بد امروز میان دلهاست در دل چو خیال خوش نشست و برخاست نی نی که ز دل نرفت هم در …
رباعی شمارهٔ ۳۵۷
صد بار بگفتمت، چه هشیار و چه مست شوخی مکن و مزن به هر شاخی دست از بس که دلت به این و آن درپیوست آب تو برفت و آتش ما بنشس…
رباعی شمارهٔ ۳۵۸
عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست شب همچو ستاره گرد مه گردان نیست از من بشنو، این سخنِ بهتان نیست بیباد و هوا رقص علَم…
رباعی شمارهٔ ۳۵۹
عشق آمد و توبه را چو شیشه بشِْکست چون شیشه شکست کیست کو داند بست؟ گر هست شکستهبند آن هم عشق است از بند و شکست او کجا شا…
رباعی شمارهٔ ۳۶۰
عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست تا کرد مرا تهی و پر کرد از دوست اجزای وجود من همه دوست گرفت نامیست ز من بر من و، باق…