رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

در وادی عشقت دل من گم گشته آئین تو دلجوئی مردم گشته من بهر تو گریانم و تو بهر کسان از گوشه لب گرم تبسم گشته

ای قلزم سرگرم تلاطم گشته شورانگیز محیط و قلزم گشته هر ساعتی از تو هر زمانی در تو صد موج پدید گشته و گم گشته

ای ز آب و هوای دیر مردم گشته صد رنگ ز دور چرخ انجم گشته این مشت گل تست که در کوی مغان گه ساغر و گه سبو و گه خم گشته

ای گشته جماد و باز مردم گشته صد مرتبه پیدا شده و گم گشته امروز این تن که پروریش از گندم فرداست که خاک و خاک گندم گشته

سرگشته پدید زاهد گم گشته از بهر گزند جان مردم گشته دیروز که رفته بود افعی بوده است امروز که بازگشته کژدم گشته

گر جا بحرم ور به کلیسا کرده زاهد عمل آنچه کرده بیجا کرده آری چو عمل نباشد ار علم بکیست ناکرده و کرده کرده و ناکرده

ای با همه آشنا ز ما بیگانه از رسم و ره و مهر و وفا بیگانه تا چند بما رسی و از ما گذری همچون نگه خود آشنا بیگانه

هرگز ز توام غیر دل‌آزاری نه خون گشته دل مرا ز تو دلداری نه ظالم خونم نگویم از جور مریز من کشتنیم ولی باین زودی نه

ایخسته دلم همیشه رنجور از تو روزم ز سیاهی شب دیجور از تو بی‌شعله خس و خار نمی‌سوزد و من از دوری تو در آتشم دور از تو

ای عشق بیا از همه فن به فن تو ای عقل برو سر تو در گردن تو دلگیر ز شهر بند عقلم پس از این ای دشت جنون دست من و دامن تو

۲۰/۲۳