رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

رفتی تو و اشک لاله‌گون دل من شد سلسله جنبان جنون دل من چون گل که دمد ز خاک و خون دل من خرگاه برون زد از درون دل من

گو همره اشک لاله‌گون دل من بیرون نرود ز دیده خون دل من پیداست که چیست در درون دل من چون شیشه باده از برون دل من

طفلی که چو اشک لاله‌گون دل من در جوش ازو بود درون دل من با آنکه جگرگوشه مردم باشد پرورده چو اشک من بخون دل من

از نعت نبی است در جنان مسکن من وز منقبت علی است جان در تن من از مهر محمد و علی هر دو بهم بادام دو مغز است دل روشن من

ایگل که ترا هست عذار گلگون گر باد برد بوی تو از شهر برون خواهد ز هوای تو بکوه و هامون شیرین فرهاد گشت و لیلی مجنون

بود از لیلی بسکه جگر خون مجنون چون لیلی و هم لیلی ازو چون مجنون تا صبح قیامت رسد از تربتشان لیلی لیلی بگوش مجنون مجنون

از کوشش غیر ای تو از حوری به آئی چو برم از تو مرا دوری به وصلی که دهد دست بامداد رقیب زان وصل هزار بار مهجوری به

ای کوی تو از خلد و تو از حوری به سیمین بدنت ز شمع کافوری به زلف مشکین و عارض گلگونت وز عنبر سار او گل سوری به

ای نور تو شمع بزم مردم گشته در نور تو ذرات جهان گمگشته این پرتو حسن تست کز پرده برون افتاده و مهر و ماه و انجم گشته

شوخی که رهم در طلبش گمگشته بیگانه ز من ز طعن مردم گشته فریاد که بیشتر ستم میکندش آنرا که سزاوار ترحم گشته

۱۹/۲۳