رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

هر شب ز غم تو سیمتن می‌گریم تنها به میان انجمن می‌گریم یاران زده حلقه از نشاط و تا صبح چون شمع در آن میانه من می‌گریم

از جور سپهر واژگون می‌گریم هردم ز دم دگر فزون می‌گریم چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب خون می‌خورم از حسرت و خون می‌گری…

در وحدت آن جان جهان هست سخن هرچند که دارد از شمار افزون تن خواهی گرت این دقیقه گردد روشن نظاره نور مهر کن در روزن

تن مایل درد و روح مایلتر از آن جان بیدل و دل ز هجر بیدل‌تر از آن چندانکه بوصل مرگ مشکل باشد صد بار بهجر زیست مشکلتر از آ…

درد تو بود نهفته در جان کردن در پنبه نهان آتش سوزان کردن مشکل باشد غم تو پنهان کردن وین مشکل تر که فاش نتوان کردن

یکروز بوصل کامرانی کردن بهتر ز حیات جاودانی کردن حقا که برابر است با عمر ابد یکدم بمراد زندگانی کردن

نه دم ز بلندی و نه از پستی زن نه حرف ز نیستی نه از هستی زن زین کوچه ره برون شدن نیست ترا جامی بکش و بکوچه مستی زن

از عشق بتی شور چو قلزم میکن میکن شور و نهان ز مردم میکن ظاهر بحرم میرو و میگردان راه از کعبه به بتخانه و پی گم میکن

روشن کند اشک لاله‌گون دل من سوز غم ز اندازه برون دل من پیکیست ز آتش درون دل من چون اشک کباب جوش خون دل من

باشد ز سرشگ لاله‌گون دل من چون شیشه می جوش درون دل من دور از تو شرابی و کبابی که مراست لخت جگر منست و خون دل من

۱۸/۲۳