رباعیات

از مجموعه اشعار مشتاق اصفهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۲۲۲

شعر

دسته‌بندی‌های فرعی

گشت شب مهتاب و می روشن و تو من شعله تو گل گلخن و من گلشن و تو بازآ که بهم خوشیم هرجا باشیم پروانه و شمع و بلبل و گل من و…

روزی مشتاق بر دماغ من و تو بوئی نخورد از گل باغ من و تو اما هر شب ز آتش داغ من و تو افروخته تا صبح چراغ من و تو

چون دل نهد از بیم هلاک من و تو بر الفت تن روان پاک من و تو فرداست که قالب دگر ساخته‌اند از آتش و آب و باد و خاک من و تو

ای شمع که سوز جسم کاه من و تو بر آتش دل بود گواه من و تو خاموش که از شعله آه من و تو روشن نشود روز سیاه من و تو

ای برده بحسن از مه و خورشید گرو وز داس جفاکشت وفا کرده درو از کلبه اغیار بکاشانه ما برخیز و بیا ولیک بنشین و مرو

چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو نم در جگرم ز کریه نگذاشته است وقتیست که لخت دل برون آید ازو

گر لاف ز عشق میزنی دردت کو اشک گلگون و چهره زردت کو داغیست بجان گرت ز خورشید وشی چون صبح دل گرم و دم سردت کو

زاهد که ز عشق لافد آوازش کو وز نرگس شوخی دل بیمارش کو چون فاخته گر شیفته سروقد بست آواز حزین و ناله زارش کو

هرگز غم یار را باغیار مگو ور میگوئی بغیر دلدار مگو اسرار بنا محرم اسرار مگو زنهار مگو هزار زنهار مگو

تا عشق مرا فاش نمی‌دانستی با من ره پرخاش نمی‌دانستی در عاشقی خویش مرا شهره شهر دانستی ای کاش نمی‌دانستی

۲۱/۲۳